Drie valkuilen voor een speech of presentatie
- Bob Duynstee
- 20 sep 2023
- 2 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 3 dagen geleden
Een goede speech is zelden een kwestie van talent. Het is vooral een kwestie van kiezen. Wat er misgaat bij een speech of presentatie, gaat meestal op dezelfde manieren mis. In vergaderzalen, op congressen, bij jubilea; overal duiken dezelfde drie typen sprekers op: de verstopper, de spuier en de puntzak-specialist.
De verstopper
De verstopper zegt veel, maar vertelt niets. Hij verschuilt zich in algemeenheden en abstracties. In jargon, clichés of beeldspraak die alle kanten op kan. Als luisteraar krijg je geen vat op het verhaal. Je zoekt houvast, een lijn, een bedoeling... maar die komt niet.
Wat wil deze spreker van mij? Waar gaat dit heen?
De verstopper denkt dat hij zorgvuldig formuleert, maar in werkelijkheid ontwijkt hij positie. En zonder positie geen verhaal.
De Spuier
De spuier heeft het tegenovergestelde probleem. Hij weet veel. En dat zal iedereen weten ook. Hij noemt namen, verwijst naar onderzoeken, strooit met inzichten. Alles klopt, alles is onderbouwd en toch landt er niets.
Want ergens onderweg raakt hij de essentie kwijt: dat een speech geen kennisoverdracht is, maar een poging om mensen mee te krijgen.
De spuier wil indruk maken. Maar overtuigen is iets anders.
De puntzakspecialist
De puntzak-specialist begint ergens en verdwijnt vervolgens in zijn eigen verhaal. Hij is bang iets te vergeten en neemt daarom alles mee. Elk detail, elke nuance, elke zijlijn. Het resultaat is een woud.
Hij start nog bij de stam, schuift naar een tak, springt naar een zijtak en nog een. Daarna hoor je hem nog wel want ergens ritselt het, maar je bent hem kwijt. Waar hij naartoe wil, blijft onduidelijk.
De ironie: juist door alles te willen zeggen, zegt hij uiteindelijk niets.
Wat hier onder zit
Deze drie valkuilen lijken verschillend, maar hebben dezelfde oorzaak: gebrek aan keuze.
De verstopper kiest geen positie
De spuier kiest geen focus
De puntzak-specialist kiest geen lijn
En zonder keuze ontstaat geen verhaal.
Tot slot
Een goede speech begint dus niet met schrijven, maar met keuzes maken:
Wat laat je weg?
Waar zit de kern?
En wat moet je publiek onthouden als ze de zaal uitlopen?
Wie dat scherp heeft, valt zelden in een van deze drie valkuilen.
Wil je meer weten over ghostwriting en speechwriting? Neem contact met me op.
Opmerkingen